من اون تك شاخك گل رز هستم كه بي تو همچون مرگ بي رنگم
من اون تك ريشه گل عشقم كه بي تو به مرگ ختم خواهم شد
من اون تك پرنده آسمان دلت هستم كه بي تو مرگ مسير زندگيم خواهد شد
من اون تك ستاره آسمانم كه بي تو خاموش خواهد شد
من اون نوزاد هستم كه گر در آغوشم نگيري خواهم مرد
من اون هستم كه گر رهايم نسازي سرد و خشك خواهم شد
من اون عشقي در دل عاشقت هستم  گه گر رسوايم نسازي خواهم مرد
من اون مرد تنهاي شبم كه در كنار تو همه را خواهم داشت

در سینه ام جایگاهی است نامت را حک کردم هرروز تورا می بوسم

و می بویم

عشق آنست که بلبل با رخ گل میکند صد جفا از خار می بیند

تحمل میکند گه تحمل می کند گه تکیه بر گل می کند

تو که عشق را از تو به یادگار دارم عمرم باقی روزهای خوشت باد

وقتی به دنیا آمدم در گوشم اذان گفتند وقتی میمیرم برایم نماز می خوانند

زندگی چه قدر کوتاه است فاصله اذان تا نماز

تو اگر می دانستی که چه دردی دارد خنجر از دست عزیزان خوردن

هرگز از من تنها نمی پرسیدی که چرا تنهایی؟؟؟؟؟

به چشمانت بیاموز که هر کس ارزش دیدن ندارد

« زندگی باید کرد »

باید بود

باید زیست

باید از رود به دریا زد و رفت

باید از موج گذشت

موج آشفته در این بحر طویل

باید رفت

باید رفت تا ساحل عشق

ساحلی انباشته از مهر و صفا

پاک تر از نور سفید

که در آن ساحل گرم

بتوان آسوده نشست

باید ماند

باید ماند در ساحل عشق

باید زیست در آن ساحل گرم

باید آن وقط که بر آشفت زمین

گرمی عشق سپر کرد ،بر آن حکم یقین

کجا بــودي وقتي برات شکستـم             يخ زده بود شـاخه گُلم تو دستـــم

کجــا بـودي وقتــي غريبــي و درد            داشت مـن تنها رو ديوونه ميـــکـرد

کجــا بودي وقتي کنـار عکســـات            شبا نشستم به هواي چشمـــات

کجا بــودي ببيني مــن ميســـوزم            عيــن چشــات سيـاهه رنـگ روزم

ســـرزنشــــاي مردمـــو شنيـــدم            هــر چــي که باورت نميشه ديـدم

کنـــايه هــاشونــو به جون خريدم            نبــود ستــاره ام شبـا گريه چيـدم

کجا بودي وقتي اشکــام ميريخت           خون جاي گريه از چشام ميـريخت

کجـــا بودي وقتـــي آبـــروم مـــرد           امــا به خـاطر چشات قسم خـورد

کجـــا بودي وقتي که پرپر شـــدم           سوختم و از غمت خاکستر شدم

                               خنده واسه هميشه از لبـام رفت

                          رسيدن از مرمر رويــاهـــــام رفت